Waarschijnlijk had Neer al in de tijd van Karel de Grote een eigen kerkje. Het oudst bekende archiefstuk dat melding maakt van de parochie Neer dateert uit het jaar 1203. De eerste met naam bekende pastoor van Neer was Goswinus (1276). Omstreeks 1350 werd de kerk van Neer voorzien van een (nieuwe) toren, waarvan het binnenwerk werd opgetrokken uit mergelblokken en de buitenzijde uit bak-stenen, gemetseld in Vlaams verband. Kort na 1400 werd een nieuwe, gotische kerk gebouwd. Deze werd ingewijd op 1 september 1447. Hieraan herinnert nog de wijdingssteen aan de voorkant van de toren. Deze steen bevat de tekst “+ ANO; DM; M; CCCC; XLVII; IPO; DIE; EGIDII” hetgeen wil zeggen “gewijd in het jaar des Heren 1447, op de feestdag van de H. Egidius” (1 september). Deze gotische kerk, werd in 1830 vergroot. In 1909 werd de oude kerk gesloopt en werd de huidige neogotische Sint-Martinuskerk gebouwd onder leiding van de architect Caspar Franssen. De toren bleef behouden en werd verhoogd met een neogotische klokkenverdieping en een hoge spits met vier hoektorentjes. De toren werd in 1944 opgeblazen en in 1954 weer hersteld, nu echter in een veel soberder vorm. Op de voorkant van de toren bevindt zich een plaquette met de namen van de oorlogsslachtoffers. Het tegen de kerk aanliggende parochiehuis/pastorie werd in 2000 gebouwd. Vooraf vonden archeologische opgravingen plaats, waarbij ook een wierookvat, funderingen van vroegere kerkgebouwen en sporen van vroegere begravingen werden aangetroffen. Rond de kerk werden gedurende vele eeuwen de doden begraven. Aan dit gebruik kwam in 1921 een einde toen een nieuw kerkhof werd aangelegd in het Hammerveld. Enkele zerken van het oude kerkhof staan nog opgesteld rondom de kerk. In 2018 heeft er een grote restauratie plaats gevonden; o.a. stucwerk grotendeels vervangen, glas in loodramen gerestaureerd en kerk opnieuw geschilderd.

Address
Kerkplein 4, Neer