De geschiedenis van de Sebastianus en Fabianuskerk in Eenrum begon met een kleine houten kerk, net als op veel andere plekken in Groningen. Rond 1100 lieten de Eenrumers tufsteen uit Duitsland overkomen, om de houten kerk te kunnen vervangen door een stenen gebouw. Ongeveer 150 jaar later werd de kerk groter gemaakt met drie nieuwe delen aan de oostkant. Monniken uit Aduard zorgden voor de bakstenen (de kloostermoppen). Het oude tufstenen deel werd gesloopt en het westelijke deel werd opnieuw gebouwd met hergebruikt tufsteen en nieuwe kloostermoppen. In de 17e eeuw kreeg de kerk een nieuwe toren van 50 meter hoog. De bakstenen werden gebakken bij steenbakkerij De Brake in Winsum. Binnen in de kerk staat een doopvont uit de 11e eeuw, gemaakt van basaltlava. De grote luidklok uit 1390 is een van de oudste in Groningen. Het interieur werd tussen 1811 en 1814 opnieuw versierd met houtsnijwerk in een sierlijke stijl door houtsnijwerker Mattheus Walles en zijn zoon Anthonie. In 1865 werd de kerk gerenoveerd: de ramen werden groter gemaakt en de muren kregen een laag pleister. Later, tussen 1951 en 1957, werd de kerk weer teruggebracht naar hoe hij eruitzag vóór 1865. Vandaag de dag is de kerk een belangrijk monument en hoort hij bij het beschermde dorpsgezicht van Eenrum. De kerk is beide dagen open, toren op een afspraak ter plekke te beklimmen.

Address
Kerkstraat 1, Eenrum