Aan de Batsdijk 12, in het buitengebied van Ruurlo (wat verscholen tussen groen), ziet u historische boerderij ‘Voshaar’ ingang hoek Batsdijk/Vorstenkamperweg. Van oorsprong betrof dit één boerderij maar al sinds 1904 is de boerderij gesplitst.
Een mooi voorbeeld van een boerderij gebouwd in de Saksische stijl, o.a. herkenbaar aan;
Het grote zadeldak en de relatief lage zijmuren.
De grote deeldeuren in het midden voor toegang met karren en vee.
De asymmetrische indeling van de ramen aan de voorzijde (woongedeelte vs. stal).
De boerderij heeft een z.g. Hallenhuis-constructie; een houten draagconstructie (gebintconstructie) met een centrale “hal” (de deel), waar het vee stond en waar hooi werd opgeslagen.
Mens, vee en voorraad (zoals hooi of graan) bevonden zich allemaal onder één dak, maar wel in aparte ruimtes. Bestaande uit;
De deel: Centrale, hoge ruimte voor werk en opslag (bijv. dorsen van graan).
Voorkamer/woongedeelte: Vaak aan de zijkant of voorkant.
Rietgedekt dak: Vaak een hoog, rietgedekt zadeldak (bij sommige boerderijen later vervangen door dakpannen).
In de huidige vorm dateert de boerderij van 1887. Maar ‘Voshaar’ (als boerderijnaam) komt al voor in het z.g. Schattingsregister in 1494 , en in de 1549 ‘Erftyns Lochem’ van de adellijke familie van Heeckeren van Kell. Een familie met een lange historie voor, en in Ruurlo. Er was toen dus al een ‘Voshaar’ boerderij op andere locaties in het Ruurlose buitengebied, die achtereenvolgens zijn afgebroken. Op de huidige locatie, zoals gebouwd in 1887, was het een pachtboerderij van de familie Van Heeckeren en werd deze verpacht aan lokale boerenfamilies. Opvallend is het grote stalgebouw ( het huidige huis op huisnummer 10) wat duidt op een, zeker voor die tijd, aanzienlijke veestapel. Deze was voor volgende families dan ook te groot en werd rond 1904 omgebouwd tot woning (linker stal). Deze tweede woning heette vanaf toen ‘De Schreur’.
Naast het woongenot in een mooie landelijke omgeving geeft de grootte en het onderhoud van dergelijke historische boerderijen wel uitdagingen. Als kinderen het ouderlijk huis verlaten, de leeftijd van de bewoners vordert, het werk en de kosten van onderhoud constant blijven, stelt dat de bewoners voor belangrijke keuzes. Die keuzes bepalen of, en in welke vorm, zij er kunnen/willen blijven wonen. Bij historische gebouwen speelt vaak het probleem van opvolging (of verkoop).
Als er geen gegadigden zijn (en ook de overheid het pand niet kan of wil onderhouden) dan kan dit, in het ergste geval, betekenen dat een historisch gebouw wordt afgebroken en als erfgoed verloren gaat. Gelukkig zal dat bij deze prachtige boerderij niet snel het geval zijn!
De huidige bewoners bieden u gastvrij de mogelijkheid om het erf te betreden, en de boerderij en stallen van de buitenkant te bekijken. Zo krijgt u een indruk van een boerderij zoals die vroeger gebruikelijk was in de regio.
